The past six months I notice that I start to develop a chronic planning problem. Because I try to do more every day, I also try to divide my day in the same way every day and keep myself to it, which fails a lot of times. In an attempt to use my day as effective as possible I instead block that way. Because of that I have done less in the end than I would have done when I had let the day run its course and just had done what I was feeling like doing on that moment.

This problem can be traced back to my high school where you had to work independent a lot and therefore had to plan everything if you wanted to finish everything. There it worked and because of that I got the hang of it, but I have noticed that it does not work when you try to convert it to your free time and your hobbies. I started with it when I had a period of time of bad sleeping again (I have those regularly). Because I did not have a job or went to school or something like that at that moment, I thought it was the lack of a regular rhythm was causing the sleeping problem, and therefore I started to go to bed on regular moments and also set the alarm in the morning. That way I slowly started to also pin down the times I ate and let the dog out.

By now this has gone fairly out of control and it has become so serious that I become mad, and because of that cranky, at myself when I shower too late in the morning. This because I always attempt to write directly after showering and I'm afraid that I can't manage to do that anymore when I leave the shower significantly later than usually. I have also noticed that switching to something else costs time and therefore I can't easily do a few things of, for instance, an hour long after each other but have to do them with moments of rests in between. Therefore it is better to work on something for a longer time and thus do a few things one day and do the other things the other day. This makes keeping things up to date difficult, but it prevents that there are days on which I do almost nothing.

A partial solution is simply think of less things to do, by which I set the bar down for myself. For instance, today I intended to at least shave my head (at the moment I do that twice a week), work a bit on the short I am working on at the moment and to write this post, and for the rest just see what I am in the mood for to do or what comes along, hoping that by doing that I am left with a better feeling about my day. The real solution though is to not pin myself down on times so much anymore, and I am going to try that for a small part again. For instance, yesterday evening I was mad at myself again because I went to bed late, but this morning I turned off the alarm (and because of that I woke up later than usually) but still did everything what I wanted to do. I will keep the alarm turned off for the time being, hoping that I will both sleep better as take my schedule less strict.

Het laatste halfjaar merk ik dat ik een chronisch planprobleem begin te ontwikkelen. Omdat ik elke dag steeds meer probeer te doen, probeer ik ook elke dag opnieuw mijn dag op dezelfde manier in te delen en mij daaraan te houden, wat vaak mislukt. In een poging mijn dag zo efficiënt mogelijk te benutten zorg ik er zo juist voor dat ik blokkeer. Daardoor doe ik uiteindelijk minder dan wanneer ik gedaan zou hebben wanneer ik mijn dag gewoon op zijn beloop zou hebben gelaten en gedaan zou hebben waar ik op dat moment zin in had.

Dit probleem valt terug te herleiden naar mijn middelbare school waar je veel zelfstandig moest werken en je daarom goed alles moest inplannen wilde je alles afkrijgen. Daar werkte het en daardoor kreeg ik er de smaak in te pakken, maar ik heb gemerkt dat het niet werkt wanneer je het naar je vrije tijd en je hobby's probeert over te dragen. Ik begon ermee toen ik weer eens een periode had waarin ik slecht sliep (die heb ik met regelmaat). Omdat ik toen geen werk of school of dergelijke had dacht ik dat het gebrek aan een vast ritme het slaapprobleem veroorzaakte, en begon ik dus op vaste tijden mijn bed in te gaan en ook 's ochtends de wekker te zetten. Zo begon ik langzaamaan ook eetmomenten en de tijden dat ik de hond uitlaat vast te zetten.

Inmiddels is dit aardig uit de hand gelopen en is het ook zo ernstig geworden dat ik boos, en daardoor chagrijnig, word op mezelf wanneer ik in de ochtend te laat douche. Dit omdat ik altijd na het douchen probeer te schrijven en ik bang ben dat dat niet meer lukt als ik significant later de douche uitkom dan normaal. Ook heb ik ontdekt dat het switchen naar iets anders tijd kost en ik daardoor niet gemakkelijk veel dingen van bijvoorbeeld ieder een uur achter elkaar kan doen maar hier rustmomenten tussen moeten zitten. Beter is het om langer aan iets bezig te zijn en dus bijvoorbeeld de ene dag een paar dingen te doen en de andere dag de paar andere dingen. Dit maakt het bijhouden van zulke dingen lastig maar voorkomt wel dat er dagen zijn waarop ik uiteindelijk zo goed als niets doe.

Een gedeeltelijke oplossing is gewoonweg minder dingen bedenken om te gaan doen, waardoor ik de lat lager leg voor mezelf. Zo nam ik mezelf voor vandaag voor om in ieder geval mijn hoofd weer te scheren (doe ik op het moment twee keer per week), aan het kortverhaal waar ik op dit moment aan werk verder te werken en om deze post te schrijven en verder gewoon te kijken waar ik zin in heb of wat er op mijn pad komt, hopende dat ik zo een beter gevoel aan mijn dag overhoud. De echte oplossing is echter helemaal niet meer zo aan tijden vast te houden, en dat ga ik voor een klein deel weer proberen te doen. Zo was ik gisteravond weer boos op mezelf dat ik te laat mijn bed in ging, maar voor vanochtend heb ik de wekker uitgezet (en daardoor later wakker geworden dan normaal) en alsnog gedaan wat ik wilde doen. De wekker laat ik voorlopig uit, hopende dat ik dan zowel beter slaap als mijn dagindeling minder strikt ga nemen.